ՀԻՇՈՒՄ ԵՄ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ — ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ 100-րդ ՏԱՐԵԼԻՑ

i-remember-and-demand

ՀԻՇՈՒՄ ԵՄ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ

ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ 100-րդ ՏԱՐԵԼԻՑ

Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի խորհրդանիշն է լինելու անմոռուկ ծաղիկը, իսկ կարգախոսը՝ «Հիշում եմ և պահանջում»: Կ.Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում տեղի ունեցած Հայոց ցեղասպանության տարելիցին նվիրված միջոցառումները համակարգող պետական հանձնաժողովի 4-րդ նիստից հետո լրագրողների հետ հանդիպմանը տեղեկացրեց ՀՀ Նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Վիգեն Սարգսյանը:

Նա նշեց, որ պետական հանձնաժողովի կողմից անց է կացվել երկու փուլից կազմված մրցույթ և բազմաթիվ աշխատանքներից ընտրվել է «Շարմ» ընկերության կողմից ներկայացված խորհրդանիշը:

«Անմոռուկը գրեթե բոլոր լեզուներում ունի նույն իմաստը՝ հիշելու, չմոռանալու, ինչպես նաև հիշեցնելու իմաստն է, և հենց դրա համար էլ ընտրվել է հենց այս ծաղիկը: Խորհրդանիշի վրա գրաֆիկական պատկերի միջոցով պատկերված է Ծիծեռնակաբերդի 12 սյուների պատկերը վերևից: Այն ակտիվ օգտագործվելու է 100-րդ տարելիցի շրջանակում, ինչպես նաև ժապավեններ՝ նույն ծաղկի գույներով»,-ասաց նա:

Վիգեն Սարգսյաննը բացատրեց, որ սև գույնը Ցեղասպանության խորհրդանիշն է, մանուշակագույնը՝ ներկան ու ապագան են արտահայտում, իսկ 5 թերթիկներն այն մայրցամաքներն են, որոնցում հայ գաղթականները հայտնվեցին Ցեղասպանությունից հետո և ստեղծեցին հայկական համայնքներ:

Ինչ վերաբերում է «Հիշում եմ և պահանջում» կարգախոսին, ապա Վիգեն Սարգսյանը նշեց, որ հատուկ ընդգծված և անհատականացված կարգախոս է և ուղղված է նրան, որ յուրաքանչյուրս այն արտասանելով՝ հիշի իր ընտանիքի պատմությունը, իր ժողովրդի վերապրած ողբերգությունը:

«Այն պահանջը, որ տեսնում ենք այս ենթատեքստում, պետք է ներկայացնենք համայն աշխարհին»,-ասաց նա:

Կարդացեք այստեղ՝ ՀԻՇՈՒՄ ԵՄ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ — ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ 100-րդ ՏԱՐԵԼԻՑ

The Armenian Genocide: Forgotten and Denied

 19458706

The Armenian Genocide: Forgotten and Denied

A Complete comprehansive analysis of the armenian genocide of wide range of aspects such as political, historical and moral.
The book deals with both the genocide of the armenian people and denying the war cars since than and until now.

On April 24, 1915, in the course of WWI, the rulers of the crumbling Ottoman Empire embarked upon a campaign of extermination against the Armenian people.Within less than a year—after 2,300 years of living, working, and creating in Armenia—almost no Armenians remained. More than one million people were killed, and those who survived became refugees dispersed throughout the world.The Armenian genocide was the first genocide that was brought to the attention of the public in the West. However, no decisive response, action, or an attempt at prevention was ever taken. The modern state of Turkey was founded in 1923, and firmly resolved not only to forget this appalling chapter in its history but also to deny it. This book explores the Armenian genocide in its historical, political, and ideological context. It also addresses the effort, unprecedented in its scope and intensity, which has been put into denying the genocide, as well as the world’s position on the subject. The Armenian Genocide: Forgotten and Denied is part of the series Genocide, which offers a comprehensive exploration of the subject of genocide. Each volume constitutes an integral component of this larger endeavor, but also stands alone in its own right.

The Armenian Genocide: Forgotten and Denied

A Question of Genocide

9780195393743

 A Question of Genocide

One hundred years after the deportations and mass murder of Armenians, Greeks, Assyrians, and other peoples in the final years of the Ottoman Empire, the history of the Armenian genocide is a victim of historical distortion, state-sponsored falsification, and deep divisions between Armenians and Turks. Working together for the first time, Turkish, Armenian, and other scholars present here a compelling reconstruction of what happened and why.

This volume gathers the most up-to-date scholarship on Armenian genocide, looking at how the event has been written about in Western and Turkish historiographies; what was happening on the eve of the catastrophe; portraits of the perpetrators; detailed accounts of the massacres; how the event has been perceived in both local and international contexts, including World War I; and reflections on the broader implications of what happened then. The result is a comprehensive work that moves beyond nationalist master narratives and offers a more complete understanding of this tragic event.

Features

  • Perennially controversial subject, given the official state-sponsored campaign to deny what happened.
  • Features Turkish and Armenian scholars together in a single volume.
  • Multinational cast of contributors draws on international archives and documents in a range of languages.

A Question of Genocide is available for purchase through   Oxford University Press.

PUBLICATIONS

A Question of Genocide
Book

Published By

Oxford University Press, page(s): 464

2011

Пять китайских систем вооружений, которых следует бояться Америке

sG7aRWL2MLE

Пять китайских систем вооружений, которых следует бояться Америке

Китай сменил концепцию «народной» войны, по которой НОАК полагалась на численное превосходство в живой силе и в пусть устаревшей, но вполне боеспособной технике для ведения войны на материковой части Китая. Сегодня китайская армия ускоренно модернизирует свои вооружения, которые способны обеспечить ей паритет в зоне «первой цепи островов», куда входят Курилы, Япония, Тайвань, Филиппины и Борнео.

1. Гиперзвуковая противокорабельная ракета Dong Feng-21D

Самым опасным оружием для сил США в Азиатско-Тихоокеанском регионе является противокорабельная баллистическая ракета среднего радиуса действия Dong Feng-21D . Ракета DF-21D специально предназначена для нападения на американские авианосцы, она способна преодолевать оборону целой военно-морской группировки.

После пуска и выхода в верхние слои атмосферы, ракета сбрасывает головную часть в виде спускаемого аппарата, летящего со скоростью в 10-12 Маха. Развиваемая скорость и создаваемая при этом кинетическая энергия, не говоря уже о боевой нагрузке гиперзвукового маневрирующего блока, может нанести серьёзный ущерб даже самым крупным кораблям.

Устанавливаемая на колесном шасси, DF-21D является мобильным комплексом, в связи с чем её трудно обнаружить перед пуском. А поскольку боевой блок ракеты летит с гиперзвуковой скоростью, его очень сложно сбить.

2. Истребитель Чэнду J-20

Прототип истребителя пятого поколения J-20 в настоящее время проходит демонстрационную фазу. Самолет обещает иметь большую дальность, высокую скорость и хорошие характеристики малозаметности, за счёт необычной конструкции с треугольным крылом, с большими передними носовыми рулями и с парой подфюзеляжных килей.

Есть предположения, что самолет оснащен современной РЛС с активной фазированной антенной решёткой и электрооптической системой наведения. В двух крупных внутренних отсеках вооружений могут размещаться ракеты класса «воздух-воздух», «воздух-земля» и «воздух-корабль».

Вероятнее всего, в задачу J-20 входит достижение превосходства в воздухе, перехват штурмовиков и бомбардировщиков, в том числе — истребителей-бомбардировщиков F/A-18 и бомбардировщиков В-1 и В-2. Обладая большой дальностью, J-20 может также осуществлять патрулирование над спорными территориями, прикрывая недавно объявленную Китаем опознавательную зону ПВО.

На вооружение J-20 поступит примерно в 2020 году.

3. Система противоспутникового оружия SC-19/KT-2

На протяжении десятилетий американские военные средства космического базирования давали ВС США значительные преимущества на поле боя.

У Китая имеется действующая система противоспутникового оружия SC-19. Являясь разновидностью системы DF-21, баллистическая ракета SC-19 оснащена кинетическим перехватчиком KT-2. После вывода в космос KT-2 наводится на цель инфракрасными датчиками. У KT-2 нет боевого заряда с взрывчатым веществом — перехватчик уничтожает спутники противника путем столкновения с ними.

В 2007 году кинетическим перехватчиком KT-2 был уничтожен устаревший китайский спутник. В мае 2013 года Китай запустил высотную ракету с радиотелеметрической аппаратурой для проведения экспериментов. Американская разведка считает, что на самом деле это были испытания противоспутниковой системы SC-19/KT-2. Считается, что ракета SC-19 может выводиться на среднюю околоземную орбиту, а это значит, что американские навигационные спутники могут оказаться в опасности, так что американское оружие с системами наведения на базе GPS может стать бесполезным.

4. Универсальный десантный корабль-док проекта 071

У Китая есть три универсальных десантных корабля проекта 071. Водоизмещение каждого 20 тысяч тон, а длина более 200 метров. Такой корабль может перевозить до батальона морской пехоты (400-800 военнослужащих) и до 18 бронированных машин.

Ожидается ввод в строй еще трех кораблей этого проекта, а также шести десантных кораблей с полетной палубой во всю длину, как у американских кораблей типа Wasp.

Палуба корабля обеспечивает одновременную работу на ней двух вертолетов W-9 для переброски десанта. Еще четыре хранятся в большом ангаре. У корабля проекта 071 очень длинная док-камера для хранения и спуска на воду десантных плавающих машин, надувных лодок с жестким корпусом, а также четырех десантных катеров на воздушной подушке.

Кроме высадки морского десанта на берег и на острова, эти корабли могут использоваться для управления силами и средствами ВМС в чрезвычайных ситуациях и при оказании гуманитарной помощи.

5. Наступательные операции электронной армии

Существенно отличаясь от концепций традиционных боевых действий, китайские наступательные кибернетические операции могут использоваться против военных и гражданских целей независимо от географического местоположения. Это единственное оружие из списка, при помощи которого можно наносить удары по континентальной части США.

Главным подразделением для проведения киберопераций является третье управление генерального штаба НОАК, которое считается аналогом американского АНБ. Его численность может составлять до 130 тысяч человек, которые прикреплены к воинским частям, 12 оперативным отделам и трём научно-исследовательским институтам. В составе третьего управления имеется второе бюро, также известное как в/ч 61398. В его задачи входят операции против США.

Четвертое управление генштаба, отвечающее за традиционную радиоэлектронную борьбу и радиотехническую разведку, может также проводить наступательные кибероперации. Из концепции «интегрированных сетей и электронной войны» НОАК становится ясно, что Китай считает взаимосвязанными действия по подавлению компьютерных сетей и электронных средств на поле боя.

AvSvVRU8x5ARLb9ndIghkQ

British Petrolleum не уйдет из России даже ради Белого дома.

YnxXWsUE_oA

British Petrolleum не уйдет из России даже ради Белого дома.

Роберт Дадли, глава британской нефтяной компании British Petroleum, стал одним из ключевых западных бизнесменов, побывавших на Петербургском международном экономическом форуме-2014, сообщает CNN. В интервью телеканалу Дадли заявил, что его компания продолжит бизнес с Россией несмотря на санкции.

Вернемся к Украине и украинскому кризису. Глава компании BP выразил надежду на то, что западные лидеры хорошо подумают, прежде чем готовить какие-либо новые санкции против России. Боб Дадли – один из немногих западных боссов, посетивших на прошлой неделе Петербургский международный экономический форум. В эксклюзивном интервью редактору CNN Джону Дефтериосу он рассказал, почему хочет вести дела с Москвой.

ДЖОН ДЕФТЕРИОС, редактор CNN по развивающимся рынкам: Вы посчитали важным приехать в Санкт-Петербург. Почему? Из-за вашей доли в «Роснефти» и желания оставаться с Россией, когда ей нужна поддержка?

РОБЕРТ ДАДЛИ, генеральный директор BP: У нас значительная доля в «Роснефти», я вхожу в Совет директоров «Роснефти», мы ведем бизнес, и это важно. Так что, я думаю, важно было приехать. Я также считаю, что было важно побывать здесь, чтобы посмотреть и послушать, чтобы иметь возможность понять, в каком направлении все движется. Речь идет об огромных вложениях BP, и я чувствую ответственность за то, чтобы быть здесь и вместе с другими слушать, что здесь говорят. А также заботиться о нашем собственном бизнесе в России.

ДЖОН ДЕФТЕРИОС: По-вашему, третий этап санкций, финансовых санкций против России, не просто стал бы ошибкой, ведущей к обострению напряженности, но мог бы пагубно сказаться на мировой экономике? Что вы об этом думаете как бизнесмен?

РОБЕРТ ДАДЛИ: Надеюсь, что… Краткосрочные политические решения могут иметь непредвиденные последствия, которые могут шириться и развиваться непредвиденным образом. И я надеюсь, что те, кто думает о таких вещах, думают о возможных последствиях для мира на два, три, четыре, пять, шесть, семь ходов вперед. Я считаю, что такие вещи надо обдумывать очень тщательно. Опять-таки, я не располагаю какой-либо конкретно информацией насчет того, что может произойти.

ДЖОН ДЕФТЕРИОС: Белый дом вызвал горячие споры о Санкт-Петербурге, попросив глав компаний, особенно американских, в настоящее время избегать России. Что вы можете сказать об этом?

РОБЕРТ ДАДЛИ: Думаю, обе стороны подают определенные сигналы… Ко мне никто не обращался. Я слышал о таких вещах, но мы как большая британская нефтяная компания имеем крупнейшие инвестиции в России, и я чувствую ответственность за то, чтобы оставаться со своими партнерами в трудное время. И, конечно, мы сами в этом очень заинтересованы.

ДЖОН ДЕФТЕРИОС: Поистине революционная сделка с китайской CNPC – значит ли она, что Россия может обращаться как к Западу, так и к Востоку? 400 миллиардов долларов за 30 лет…

РОБЕРТ ДАДЛИ: Я думаю, это естественное развитие в том направлении, которое было бы в любом случае. Я имею в виду, что у России огромные ресурсы, а в Китае на них огромный спрос, который будет лишь расти. Думаю, для них это было лишь делом времени.

Материал предоставлен CNN International.

Արեշև. Ուորլիքի հայտարարությունը ցույց է տալիս, որ ԱՄՆ-ն Կովկասում ձգտում է մրցակցել ՌԴ հետ


Image

«Ամերիկացի դիվանագետների հայտարարությունները հակամարտության հնարավոր կարգավորման վերաբերյալ բավականին թեժ քննարկումների առիթ դարձան: Բայց, իմ կարծիքով, դրանք հարկավոր է դիտարկել ոչ թե տարածաշրջանային, այլ ավելի լայն կոնտեքստում»,- Panorama.am-ի հետ զրույցում ասաց ռուս քաղաքագետ Անդրեյ Արեշևը` մեկնաբանելով ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ամերիկացի համանախագահ Ջեյմս Ուորլիքի` Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման հնարավոր ուղիների մասին հայտնի ելույթը:

Քաղաքագետի խոսքով, ընդհանուր առմամբ Ուորլիքը որևէ նոր բան չի ասել, պարզապես կրկին շարադրել է Մադրիդյան սկզբունքները` ակտուալացնելով դրա այն դրույթները, որոնք բարենպաստ չեն հայկական կողմերի համար:

«Այս իմաստով ցանկանում եմ ուշադրություն հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ամերիկացի համանախագահը փորձում է «քողարկել» հանրաքվեի հարցը` որպես հակամարտության վերջնական կարգավորման հիմնարար մեխանիզմ: Հայտնի է, որ Մադրիդյան սկզբունքներն առաջարկվել են ՄԽ երեք համանախագահների կողմից ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների, այսպես կոչված «restart»-ի ժամանակահատվածում, երբ հույսեր կային համատեղ ջանքերով արդյունավետ ազդել տարածաշրջանային հակամարտությունների կարգավորմանը: Սակայն նույնիսկ այն ժամանակ դժվար էր վստահաբար ասել, որ ՌԴ-ն, Ֆրանսիան և ԱՄՆ-ն համաձայնեցված են մոտենում հարցին»,- նշեց Անդրեյ Արեշևը: 

ԱՄՆ-ն, շարունակեց նա, ամենևին էլ հետաքրքրված չէր ռուսական դիվանագիտության միջնորդության հաջողության մեջ, ինչն էլ ակնհայտ երևաց ՌԴ, ՀՀ և Ադրբեջանի նախագահների կազանյան հանդիպման նախապատրաստման փուլում: 

Իսկ վերջին մի քանի ամիսներին Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի միջև հարաբերությունները, մատնանշեց քաղաքագետը, զգալիորեն վատթարացել են Ուկրաինայում և Ղրիմում ծավալվող իրադարձությունների պատճառով, որոնք ամերիկյան կողմի համար դարձել են աշխարհաքաղաքական և ռազմական փորձարկումների դաշտ, իսկ տարածաշրջանում հանգեցրել լայնամասշտաբ քաղաքացիական պատերազմի:

«Որոշ արտաքին ուժեր սեփական սխալների ու պարտությունների համար Ռուսաստանին պատժելու իրենց ցանկության մեջ, բնականաբար, կփորձեն գործարկել առկա լծակները, այդ թվում և Կովկասում: Բացի սահմանային ահաբեկչական գործողություններից Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանում ռազմական գործողությունների վերսկսումը, անշուշտ, հանդիսանում է այդ լծակներից մեկը, քանի որ անկասկած ռուսական դիվանագիտության համար բարդ լուծելի խնդիրներ առաջ կքաշի, կշեղի կազմակերպչական և այլ ռեսուրսները ուրիշ ոչ պակաս կարևոր խնդիրներից, ինչպես նաև կծնի միջէթնիկական լարվածության ռիսկեր երկրի ներսում. խոսքս մասնավորապես Հյուսիսային Կովկասի մասին է»,- տեսակետ հայտնեց ռուս քաղաքագետը: 

Մինչդեռ, ավելացրեց նա, հիշեցնել կողմերին Մադրիդյան սկզբունքների և դրանում առկա որոշ էլեմենտների շուրջ անհամաձայնության չգալու մասին, ինչը կողմերին առանց այդ էլ քաջ հայտնի է, մեղմ ասած կառուցողական բնույթ չի կրում: 

Ավելի շուտ, ըստ Արեշևի, համանախագահ Ուորլիքի հայտարարությունները նպատակ ունեն հիշեցնելու ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հարցում ԱՄՆ հատուկ դերակատարման մասին և Կովկասում իրենց շահերի ավելի լայն շրջանակի մասին: 

«Կարծում եմ, այս բոլոր ճիգերը իրենց տակ իրական հիմքեր չունեն զուտ այն պատճառով, որ դժվար է գտնել հակամարտություն, որը արդյունավետ կարգավորում է ստացել ամերիկյան դիվանագիտության ջանքերի շնորհիվ: Հիշենք թեկուզ պաղեստինա-իսրայելական հարցը: Միևնույն ժամանակ պարոն Ուորլիքի հայտարարությունները ստիպում են մտածել Ռուսաստանի կողմից գործադրվելիք նոր քաղաքական-դիվանագիտական ջանքերի մասին, որոնք միտված կլինեն տարածաշրջանային կայունության և անվտանգության պահպանմանը, ինչպես նաև հրադադարի ռեժիմի պահպանմանն ու հակամարտության հեռանկարային կարգավորմանը` կոմպրոմիսի և ձևավորվելիք նոր միջազգային իրավական իրողությունների հիման վրա» ,- հավելեց քաղաքագետը:

Աղբյուր` Panorama.am